← Blogera itzuli

Claude Code-ko hook-ekin ikasi duguna (eta egiten dutela dirudien arren egiten ez dutena)

Gorka Mendez
Gorka Mendez13 min irakurketa
engineering

Duela aste batzuk kontatu genuen nola lan egiten dugun Claude Code-rekin: hamar biltegi, hainbat agente aldi berean programatzen, eta oinarrian arau bat: arau garrantzitsu batek ere ez dezala egon norbait hartaz gogoratzearen menpe.

Arau horri eusten dion pieza hook-ak dira. Hook bat Claude Code-k une finkoetan exekutatzen duen programa txiki bat da: saioa hastean, fitxategi batean egindako aldaketa bakoitzaren ondoren, terminaleko agindu bakoitzaren aurretik. Eta «ez» esan dezake: agindua arriskutsua bada, gertatu aurretik blokeatzen du.

Pentsa aireportu bateko segurtasun-kontrolean. Inor ez da fidatzen bidaiari bakoitza gogoratuko dela zer ezin duen eraman: arku bat eta zinta bat daude, eta denak pasatzen dira handik. Hook-ak agenteentzako arku hori dira.

Ilustrazioa: pertsona-ilara bat eta robot txiki bat, agentea, aireportu bateko segurtasun-arkutik pasatzen dira, argi berdea piztuta dagoela. Ondoan, maletak dituen zinta.

Aireportu batean, oso arraroa da arkuak huts egitea inor konturatu gabe. Piztuta dagoen ala ez esaten duen argi bat du, langile bat ondoan, eta proba bat goizero metalezko objektu batekin. Hook batek ez dakar horrelakorik: exekutatzen ez bada, denbora agortzen bazaio edo inork entzuten ez duen lekuan oihu egiten badu, dena berdez jarraitzen du. Egiaztapen horiek zuk jarri behar dituzu.

Horri buruzkoa da artikulu hau: gure hook-ek ezer esan gabe huts egin zuten zazpi modu, nola ohartu ginen eta zer aldatu genuen. Hook-ak erabiltzen badituzu, edo zaindari-lana egiten duen beste edozein automatismo, litekeena da horietakoren bat aurkitzea.

Hook bat, hamabost lerrotan

Tranpen aurretik, ikus dezagun nolakoa den hook bat barrutik. Honek aldaketak adar nagusira zuzenean igotzeko edozein saiakera blokeatzen du (git push main-era). Ez da gure benetako zaindaria, horrek askoz gehiago egiten baitu, baina badabil eta kopiatu egin daiteke.

Lehenik, konektatzen duen lerroa. .claude/settings.json-en doa, proiektuaren barruan:

{
  "hooks": {
    "PreToolUse": [
      {
        "matcher": "Bash",
        "hooks": [
          {
            "type": "command",
            "command": "sh \"$CLAUDE_PROJECT_DIR/.claude/hooks/no-push-main.sh\"",
            "timeout": 10
          }
        ]
      }
    ]
  }
}

Itzulita: terminaleko agindu bakoitzaren aurretik (PreToolUse Bash-ekin), exekutatu script hau, eta eman gehienez hamar segundo.

Eta script-a:

#!/bin/sh
# `git push` main-era blokeatzen du. Claude Code-k agindua JSON gisa pasatzen du sarrera estandarretik.
# 2rekin irteteak blokeatu egiten du, eta stderr-en idazten dena agenteari iristen zaio arrazoi gisa.

orden=$(jq -r '.tool_input.command // empty') || {
  echo "Ezin dut agindua irakurri (jq falta da?). Badaezpada, blokeatu egiten dut." >&2
  exit 2
}

# Terminalak git exekutatuko lukeen lekuan badago bakarrik zenbatzen da: hasieran edo ; & | ( ondoren.
# «git push origin main» aipatzen duen grep edo echo batek pasatu egiten du.
if printf '%s\n' "$orden" | grep -Eq '(^|[;&|(])[[:space:]]*((rtk|sudo)[[:space:]]+)?git([[:space:]]+-C[[:space:]]+[^[:space:]]+)?[[:space:]]+push([[:space:]]+[^;&|]*)?([[:space:]]|:)(refs/heads/)?main([[:space:];&|)]|$)'; then
  echo "PR bidez bakarrik iristen da main-era: igo zure adarra eta ireki PR bat." >&2
  exit 2
fi
exit 0

Agenteak git push origin main egiten saiatzen denean, agindua ez da exekutatzera iristen, eta agenteak arrazoia jasotzen du. Proba-saio batean honela erantzun zuen: «main-erako push-a blokeatu egin da: proiektuaren hook batek erantzun du “PR bidez bakarrik iristen da main-era: igo zure adarra eta ireki PR bat”». Eta tematu beharrean, zuk adierazitako bidetik jarraitzen du.

Hamabost lerro horietan badaude jada orain datozen ikasgaietako hiru: agindua irakurri ezin badu, blokeatu egiten du; komando bat exekutatzea eta aipatzea bereizten ditu; eta arrazoia agenteak benetan irakurtzen duen kanaletik doa. Zazpi tranpek azaltzen dute zergatik dagoen xehetasun bakoitza hor.

1. Gehiegi berandutzen den atezainak denei uzten die pasatzen

Ilustrazioa: atezain bat telefonoz ari da, erloju gorri bat buru gainean duela, eta bitartean atea irekita geratzen da; pertsonak eta robota sartzen dira, inork begiratu gabe.

Imajinatu atezain bat, inor sartzen utzi aurretik, telefonoz deitzen duena zerrenda egiaztatzeko. Egun batean, linea motel dabil. Logikoa litzateke inor ez sartzea atezainak erantzuna jaso arte. Benetan gertatzen dena da, denbora bat igaro ondoren, atea bere kabuz irekitzen dela.

Hori egiten du hook batek denbora agortzen zaionean. Hook bakoitzak gehieneko epe bat du, eta uste genuen, epea agortuz gero, agindua blokeatuta geratzen zela. Ez da horrela. Proba-hook batekin neurtu genuen: bi segundoko epea zuen, sei behar zituen eta azkenean «ez» esaten zuen. Agindua berdin exekutatu zen. Hook-aren erregistroak hasierako lerroa zuen, baina amaierakoa inoiz ez, Claude Code-k moztu egin zuelako ezer esateko aukera izan aurretik.

Artikulu hau idaztean errepikatu genuen, Claude Code-ren 2.1.318 bertsioarekin, eta ondoan kontrol-hook bat jarrita, berdin-berdina baina azkarra. Azkarrak agindua blokeatu zuen, eta motelak pasatzen utzi zion.

Gure fluxuan, CI-k testak pasatzen ditu eta hedatu egiten du, baina merge-aren botoia sakatzen duena agentea da, terminaleko agindu batekin. Agindu horren aurrean zaindari bat dago: aldaketa bat adar nagusian sartzen utzi aurretik (produkziora hedatzen den adarrean), GitHub-i galdetzen dio testak berdez dauden eta adar nagusia bitartean mugitu den. Sarea motel zebilenean, kontsulta horrek epe osoa jaten zuen eta atea irekita geratzen zen. Inork ez zuen errorerik ikusi, ez baitzen egon.

Bi denbora-lerro. Goian, espero duzuna: hook-ak bere epea gainditzen du eta agindua blokeatuta geratzen da. Behean, gertatzen dena: hook-ak bere epea gainditzen du, Claude Code-k itxaroteari uzten dio eta agindua exekutatu egiten da.

Zer aldatu genuen:

  • Atezainak bere erlojua du, atearena baino laburragoa. Zaindari bakoitzak denbora-muga bat jartzen dio bere buruari kontsulta bakoitzerako, eta hook-aren epea agortu aurretik egiten du.
  • Egiaztatu ezin badu, ez du pasatzen uzten. Sarerik gabe, behar duen tresnarik gabe edo ordenagailua hain kargatuta dagoela ezen ez baita garaiz iristen: blokeatu egiten du eta zergatik esaten du.
  • Test batek zaintzen du bi erlojuak bat datozela. Norbaitek bat aldatzen badu eta bestea ez, gorri jartzen da. Behin jauzi egin du jada: zaindariaren kopia batek 60 segundoko epea zuen eta 120 behar zituen.

Eta aitorpen bat: test horren lehen bertsioak ez zuen ezer egiaztatzen. Bide-izen batean zegoen akats batengatik fitxategi guztiak saltatzen zituen, eta beti berdez ateratzen zen. Nahita epe bat hautsi genuenean ohartu ginen, testak berdez jarraitu zuelako. Zaindari hil bat bizirik dagoen bat bezain ondo irakurtzen da.

2. Sotoan jotzen duen alarma

Ilustrazioa: etxe bat ebaki-ikuspegian. Solairuan, robota lasai ari da lanean bere mahaiaren ondoan; sotoan, alarma bat jotzen ari da inork entzun gabe.

Gure hook-etako batek fitxategi bakoitza berrikusten du agenteak editatu ondoren, eta arazoez ohartarazten du: «plan honi bere egoera falta zaio», «dokumentu hau tamainaz pasatu da». Eskuz probatzen genuen, eta abisua ezin hobeto ateratzen zen.

Asteetan zehar, agenteak ez zuen bakar bat ere jaso.

Inor ez dagoen sotoan jotzen duen alarma bat bezalakoa zen. Hook mota horrek testu arrunt gisa idazten duena pertsonak irakur dezakeen erregistrora doa, ez agentearengana. Agenteak jaso dezan, abisuak formatu jakin batean joan behar du (JSON txiki bat, additionalContext izeneko eremu batekin). Saio-hasierako hook-ean, aldiz, testu arrunta iristen da, eta horregatik batek funtzionatzen zuen eta besteak funtzionatzen zuela zirudien.

Hau ere 2.1.318 bertsioarekin errepikatu genuen. Edizio bakoitzaren ondoren exekutatzen zen hook batek unean asmatutako gako-hitz bat pasatzen zion agenteari, eta gero zein zen galdetzen genion. Hook-ak testu arrunt gisa idazten zuenean, agenteak «bat ere ez» erantzuten zuen. JSONean idazten zuenean, hitz zehatza erantzuten zuen.

Edizio bakoitzaren ondoren exekutatzen den hook batek bi modutara ohartaraz dezake. Testu arrunta idazten badu, abisua pertsonak irakurtzen duen erregistrora doa eta agenteak ez du ikusten. additionalContext duen JSON bat idazten badu, abisua agenteari iristen zaio.

Orain abisu guztiak formatu horretan ateratzen dira, eta test bat gorri jartzen da norbaitek berriro testu arrunta idazten badu.

Ikasgai orokorra: ez da nahikoa alarmak jotzen duela egiaztatzea. Entzun behar duenak entzuten duela egiaztatu behar da. Hook batekin, horrek esan nahi du egoera benetako saio baten barruan eragin behar duzula eta agenteak erreakzionatzen duen ikusi.

3. Instalatuta bai, baina konektatu gabe zegoen alarma

Ilustrazioa: lau solairuko eraikin bat. Robota atarian sartzen da, non alarma berdez piztuta dagoen; goiko solairuetakoak itzalita daude, grisez.

Gure lana hamar biltegitan banatuta dago. Zaindariak berak dira guztientzat: script bakoitzaren kopia bakarra, plangintza-biltegian. Biltegi bakoitzak duena kableatua da, bere konfigurazioko lerro bat, «agindu bakoitzaren aurretik, exekutatu zaindari hau» esaten duena. Bi nagusiek, aplikazioak eta ekitaldien plataformak, bazuten. Baina gure saioak ez dira produktu-biltegi baten barruan abiatzen: plangintzakoan abiatzen dira, eta handik irekitzen dituzte besteak.

Kontua da Claude Code-k bi lekutako konfigurazioa irakurtzen duela: zure erabiltzaile-konfigurazioa eta saioa abiatzen den proiektuarena. Gero irekitzen dituen biltegiena, ez. 2.1.318 bertsioarekin berriro egiaztatu genuen: saioa bere biltegian abiatzen zenean agindu bat blokeatzen zuen hook bera ez zen exekutatzen biltegi hori beste batetik irekitzen zenean. Atariko alarma bakarrik konektatuta duen eraikin bat bezala da. Gauza baliotsuak dauden solairuetara igotzen zinen, eta haien alarma, instalatuta eta bere lekuan, itzalita zegoen. Eta beste zazpi solairuk ez zuten alarmarik ere.

Lau solairu. Saioa atarian sartzen da, plangintza-biltegian, eta hango alarma bakarrik aktibatzen da. Aplikazioarena eta ekitaldien plataformarena zaindari berera kableatuta daude, baina itzalita. Beste zazpi biltegiek ez dute kableaturik.

Arazo beraren beste bi aldaera zeuden:

  • Solairu okerrera begiratzen zuten hook-ak. Batzuek saioa non hasi zen kontuan hartuta ondorioztatzen zuten zein biltegitan zeuden, eta ez ukitu berri zen fitxategitik abiatuta. Edizio bakoitzaren ondoren kodea formateatzen duena ez zen inoiz exekutatzen lan egiteko ohiko moduan.
  • Agindua nondik abiarazten zen bakarrik begiratzen zuen zaindari bat. Agindua aldi baterako karpeta batetik ateratzen bazen, zaindaria itzali egiten zen, nahiz eta aginduak zuzenean babestu beharreko biltegia seinalatu. Sarrera nagusitik sartzen dena bakarrik arakatzen duen eta nora doan begiratzen ez duen zaintzaile bat bezala da.

Orain zaindari nagusia erabiltzaile-mailan dago instalatuta, eta, beraz, eraikin osoa estaltzen du. Hook-ek ukitutako fitxategitik ondorioztatzen dute biltegia, eta zaindariek agindu bakoitzak nora seinalatzen duen begiratzen dute, ez nondik abiarazten den. Jakin ezin dutenean, suntsitzailea den guztia blokeatzen dute.

4. Iragazkia azaltzen uzten ez dizun iragazkia

Ilustrazioa bi erdirekin. Ezkerrean, robota errezeta-liburu ireki baten ondoan, marka berde batekin: errezeta idaztea kalterik gabekoa da. Eskuinean, robotak errezeta sukaldari bati ematen dio sutondoan, X gorri batekin: hori bai, exekutatu egiten da.

Gure zaindariaren lehen bertsioak hitzak bilatzen zituen: aginduak komando arriskutsu baten izena bazuen, blokeatu egiten zuen. Blokeatu zuen lehen gauza komando hori zergatik zegoen debekatuta azaltzen zuen dokumentuaren edizioa izan zen.

Spama nola ezagutu ohartarazten dizun segurtasun-mezua zakarrontzira bidaltzen duen spam-iragazki bat bezala da. Edo labanak ezin direla eraman azaltzeko «labana» esaten uzten ez dizun detektagailu bat.

Horrelako zaindari bat ez izatea baino okerragoa da. Gogaikarria da dokumentatzean, probatzean eta hartaz hitz egitean, eta hirugarren aldian norbaitek itzaltzeko modua bilatzen du.

Komando arriskutsu bera izendatzen duten hiru agindu. Exekutatzea: blokeatzen du, zuzen. Dokumentu batean grep-ekin bilatzea: pasatzen da, zuzen. Testu-bloke baten barruan interprete batera bidaltzea: blokeatzen du, zuzen, testu hori exekutatu egiten delako.

Konponbidea komando bat izendatzea eta exekutatzea bereiztea da. Zaindariak hitza terminalak exekutatuko lukeen lekuan dagoenean bakarrik blokeatzen du: aginduaren hasieran edo aginduak kateatzen dituzten ikurren ondoren. Fitxategi batean bilatzea edo dokumentu batean idaztea pasatu egiten da.

Bi ikaraldi kostatu zitzaigun ñabardura batekin: interprete batera bidaltzen den testu-bloke bat exekutatu egiten da. Errezeta bat idaztearen eta sukaldariari ematearen arteko aldea da. Gure lehen iragazkiak berdin tratatzen zituen biak, eta pasatzen uzten zien norbaitek sukaldariari emandako errezeta baten barruan ezkutatutako agindu arriskutsuei.

Eta beste ezusteko bat: beste hook batzuek agindua berridatz dezakete zurea iritsi aurretik. rtk erabiltzen dugu, komandoen irteera mozten duen tresna bat, agenteak token gutxiago gasta ditzan. Bere hook propioarekin dabil, eta agindu bakoitza berridazten du aurrizki bat gehituta: gh pr merge rtk gh pr merge bihurtzen da. Eta Claude Code-k ez du bermatzen hook-ak zein ordenatan exekutatzen diren. Bestea lehenago zihoanean, gure zaindariak ez zuen agindua ezagutzen eta pasatzen uzten zion. Agindu bera biltegi batean blokeatu zen eta beste batean pasatu.

Konponbidea agindua nola iristen den suposatzeari uztea izan zen. Zaindariak komandoa ezagutzen du bakarrik nahiz aurrizki horrekin, eta forma bakoitzak bere kasua du testean. Bihar beste tresna batek aginduak beste modu batera berridazten baditu, testa da hura gehitzeko lekua.

5. Debekatuen zerrenda gonbidatuen zerrendaren aurrean

Diskoteka bateko bi ateren ilustrazioa. Ezkerrean, atezain bat debekatuen zerrenda batekin, zerrendan ez dagoen norbait barrura sartzen den bitartean, X gorri batekin. Eskuinean, atezain bat gonbidatuen zerrendarekin: zerrendan dagoena sartzen da, eta ez dagoena kordoiaren atzean geratzen da, marka berde batekin.

Diskoteka batek bi modutara kontrola dezake sarbidea: debekatutako pertsonen zerrenda batekin edo gonbidatuen zerrenda batekin. Lehenarekin, denak sartzen dira, aurretik arazoak eman dituztenak izan ezik. Bigarrenarekin, zerrendan dagoena bakarrik sartzen da.

Gure produkzioko zaindaria debekatuen zerrenda batekin hasi zen: zerbitzarien aurkako agindu hauek, ez. Benetan proban jarri genuenean, zerrendan ez zegoen bide bat aurkitu genuen, produkzioan nahi zenuena exekutatzeko aukera ematen zuena. Zaindariak eragotzi nahi zuena zen, hain zuzen ere, inork zerrendan jarri ez zuen ate batetik.

Buelta eman genion. Orain gonbidatuen zerrenda bat da: baimendutako irakurketa-soileko kontsultak zerrendatzen ditu, eta gainerako guztia blokeatzen du. Tresna berri bat edo ezagutzen ez genuen komando bat arriskutsutzat hartzen dira, norbaitek kontrakoa erabaki arte.

Printzipio bera balio du kodearen barruan. Alderatu datuak ezabatzen dituen komando baterako bi arau hauek:

Ingurunearen bost balio posible dituen taula bat: produkzioa, hutsa, gaizki idatzia, geroago sortutako ingurune bat eta lokala. Zerrenda beltzak produkzioan bakarrik gelditzen du, eta hiru kasu arraroetan suntsitu egiten du. Zerrenda zuriak guztietan gelditzen du, lokalean izan ezik.

Debekatuen zerrendak pasatzen uzten du, eta suntsitu egiten du, aldagaia hutsik, gaizki idatzita edo ingurune berri baten izenarekin datorrenean. Gonbidatuen zerrendak produkziotzat hartzen du ezagutzen ez duen guztia.

6. Kartel bat ez da birakari bat

Ilustrazioa bi erdirekin. Ezkerrean, igarotzea debekatuta dagoela dioen seinale bat, eta pertsona bat eta robota haren aurretik pasatzen dira gelditu gabe. Eskuinean, robota metroko birakari itxi baten aurrean, X gorri batekin.

Idatzitako arauak kartelak dira: «igarotzea debekatuta», «ez zapaldu belarra». Zaindari bat metroko birakari bat da: txartelik gabe ez zara pasatzen, kartela irakurri duzun ala ez.

Guk bagenuen idatzitako araua: adar nagusiko aldaketak beti berrikusitako PR baten bidez sartzen dira, inoiz ez zuzenean. Eta agenteak ezagutzen zuen, saio bakoitzaren hasieran irakurtzen duen protokoloan dagoelako. Azkenean neurtu genuenean, aplikazioaren adar nagusian 21 aldaketa zuzen aurkitu genituen aste batean. Bakoitza berrikuspenik gabe hedatu zen produkziora. Inork ez zuen araua nahita saltatu. Besterik gabe, ez zegoen araua betearaziko zuen birakaririk.

Zaindariaren aurretik: 21 aldaketa zuzen adar nagusian aste batean, bakoitza berrikuspenik gabe produkziora hedatua. Ondoren: 0, zaindariak saiakera blokeatzen duelako eta bide zuzena azaltzen duelako, hau da, PR bat irekitzea.

Beste abisua produkziotik iritsi zitzaigun. Saio batek 20 errenkada idatzi zituen produkzioko datu-basean urruneko komando baten bidez, eta kredentzialaren eta datu-basearen artean zegoen ezerk ez zuen ezer galdetu. Ordutik, produkzioaren aurka irakurri bakarrik egiten da, eta giltza ez dago agentearen eskura: pertsona batek dauka.

Zergatik hook-ak, eta ez Claude Code-k berez dakartzan baimen-arauak? Babesa saio bakoitzaren konfigurazioaren menpe egotea nahi ez genuelako. Saio luze eta nahiko autonomoekin lan egiten dugu, eta hook bat beti exekutatzen da.

7. Bi pertsonek dokumentu bera editatzen dute, eta batek kopia zahar bat gordetzen du gainean

Ilustrazioa: pertsona bat eta robota, bakoitza bere ordenagailu eramangarriarekin, dokumentu berean gordetzen ari dira. Pertsonak lau atal gehitu zituen; robotak goizeko bere kopia gordetzen du, eta lau atalak gorriz markatuta geratzen dira, galduta.

Hau dokumentu partekatuekin lan egin duen edonork ezagutzen du. Goizean irekitzen duzu dokumentua eta zure zatian lan egiten duzu. Bitartean, lankide batek bere atala gehitu eta gorde egiten du. Arratsaldean zuk gordetzen duzu, goizeko zure kopiatik, eta haren atala desagertu egiten da. Inork ez du ezer ezabatu nahita.

Kodearekin eta produkzioan gertatu zitzaigun. Hainbat saio aldi berean ari dira lanean biltegi berean. Batek bere aldaketa prestatu zuen beste saio batek mugitu berri zuen adar nagusiaren argazki batetik abiatuta. Emaitzak aldaketa arrunt bat zirudien, test guztiak eta berrikuspena gainditu zituen, eta sartzean jada produkzioan zeuden aurreko lau aldaketa desegin zituen.

Adar nagusiaren denbora-lerro bat. Lau aldaketa sartzen dira: A, B, C eta D. Argazki zahar baten gainean prestatutako adar bat, lau horien aurrekoa, geroago sartzen da eta lehengo egoerara itzultzen ditu. Zaindari berriak adarrak uzten duena sartu berri denarekin alderatzen du eta merge-a blokeatzen du.

Hortik sortutako zaindariak egiaztatzen du, bidalketa eta merge bakoitzaren aurretik, aldaketak adar nagusian aldatu berri diren fitxategiak lehengo egoerara itzultzen dituen. Aktibatu aurretik, gure bi biltegi nagusietako azken 60 PR-en aurka probatu genuen: benetako bi gorabeheretan jauzi egiten du, eta PR legitimo batean ere ez. Benetan zerbait desegin nahi baduzu, aldaketaren mezuan esaten duzu, eta pasatu egiten da.

Inork ez zuen zaindari hori aldez aurretik idatziko. Gorabehera bakoitza galdera gisa tratatzetik dator: makina batek detekta lezake hau? Erantzuna baiezkoa bada, zaindari bihurtzen da, bere testekin.

Kendu genuena

Ilustrazioa bi erdirekin. Ezkerrean, jendea segurtasun-arkutik pasatzen da gelditu gabe. Eskuinean, maleta bat irekita eta hustuta mahai gainean, harea-erloju bat eta zain dagoen pertsona-ilara bat.

Horrek guztiak pisua gehitzen du, eta iritsi zen une bat non gehiegi gehitzen zuen. «Egiten dugun guztia oso motela da»: ordubete baino gehiagoko itxaronaldiak egiaztapen batzuetarako, eta hurrengo aldaketak zaharkituta uzten zituen proba-hedapenak.

Neurtzean, ikusi genuen «zaindari» hitzaren azpian bi gauza oso desberdin zeudela. Aireportura itzuliz:

  • Segurtasun-arkua agindu arriskutsuak blokeatzen dituzten zaindariak dira. Milisegundoak kostatzen dute agindu bakoitzeko, eta hondamendiak saihesten dituzte.
  • Maleta bakoitzaren miaketa sakona egiaztapen motelak dira: proba exhaustibo batzuk, edo aldaketa bakoitzarekin proba-ingurune bat hedatzea. Hor joaten ziren orduak, eta inork ez zuen berriro begiratu horietako bakoitzak merezi zuen oraindik.

Bik ez zuten jada merezi, eta aldaketa bakoitzaren bidetik kendu genituen:

  • Mutazio-probak lokalean. Mutazio-proba batek akats txikiak sartzen ditu nahita kodean (> bat >= batengatik aldatzen du, lerro bat ezabatzen du) eta testak konturatzen diren egiaztatzen du. Konturatzen ez badira, test horiek ez dute dirudien bezainbeste babesten. Oso erabilgarria da, baina aplikazioan aldaketa bakoitzak ukitzen zituen fitxategi osoak mutatzen genituen, eta horrek sei eta hamar minutu artean behar zituen, eta batzuetan orduak. Orain ataza bakoitzak bere aldaketak gehitzen duena bakarrik mutatzen du: baldintza berri bakoitza kentzen du, banan-banan, eta testen batek antzematen duen begiratzen du. Segundo batzuk behar ditu eta garrantzitsua denera zuzentzen da, milaka testekin galdera erabilgarria ez baita testik dagoen, baizik eta aldaketa honek hura zainduko duen test bat dakarren.

    Kode osoaren asteroko neurketa ere itzali genuen. Hilean milaka CI minutu kostatzen zituen eta ia inoiz ez zen amaierara iristen: azken zortzietatik, batek bakarrik amaitu zuen. Inork kasurik egiten ez zion nota orokor bat ematen zuen.

  • Staging-era hedatzea erdi egindako PR baten bidalketa bakoitzean. Staging aplikazioaren kopia bat da, aldaketa produkziora iritsi aurretik begiratzeko. Lehen, agenteak bere PR-ra aldaketa bat igotzen zuen bakoitzean, staging osoa hedatzen zen: 8 minutu inguru. PR batek batez beste ia hiru bidalketa jasotzen zituen, eta hedapen bakoitzak aurrekoa zaharkituta uzten zuen inork begiratu aurretik. Aplikazioan, 16 minutu inguru ziren PR bakoitzeko, inork begiratzen ez zuen zerbait eraikitzen. Orain PR-a zirriborro gisa jaiotzen da, eta prest dagoenean bakarrik hedatzen du.

Arkua geratu egin zen. Milisegundoak kostatzen dituen eta hilean hondamendi bat geldiarazten duen zaindaria da sistema osoko gauzarik merkeena.

Hook bat produkzioko kodea da

Ideia bakar batean laburtu behar bada: zaindari-lana egiten duen hook bat produkzioko kodea da, eta tratu bera merezi du.

  • Testak ditu. Gureak 336 kasu dira, bakoitza benetako agindu batekin eta zaindariak harekin egin beharko lukeenarekin. Blokeatu behar ez diren agindu kaltegabeekin hasten dira.
  • Bere burua jartzen du proban. Zaindari bakoitzerako nahita hautsitako bertsio bat dugu, eta testek detektatu egin behar dute. Tranpa-maleta batekin simulakro bat egitea bezala da: arkuak ez badu jotzen, arkuak ez du funtzionatzen.
  • Zalantzarik izanez gero, itxi egiten du. Egiaztatu ezin badu, blokeatu egiten du.
  • Erabiltzen den lekuan probatzen da. Ez da nahikoa script-ak funtzionatzea. Agenteak abisua jaso behar du.
  • Bere lekua irabazi behar du. Abisatu gabe huts egiten duena eta makina batek detekta dezakeena bakarrik automatizatzen dugu. Gainerakoa idatzi egiten da, bere zergatiarekin.

Agenteak ez dira nekatzen, baina ez dira mesfidatzen ere. Mesfidantza hori guk jartzen dugu, beren kabuz betetzen diren zaindarien forman. Oso mesfidatiak gara, agenteekin bakarrik bada ere: horregatik, garrantzitsua den arau bakoitza birakari bat da, ez kartel bat.

Eta oso mesfidatiak izaten jarraituko dugu.

Gorka

Gorka Mendez

Gorka Mendez

Co-founder
30 egun doan

Eraldatu zure elkarrizketak

Profesionalak beren elkarrizketak jasotzen, antolatzen eta adimen artifizialarekin jarduten.

30 egun doan
Kreditu txartelik gabe
Ezeztatu nahi duzunean